Het was weer een heuse strijd om het weekend heelhuids en zonder enge besmettingen door te komen, en ik zal zo nauwkeurig mogelijk proberen te omschrijven waarom! (je wil je lezers van deze blog natuurlijk wel wat extra's meegeven... :-)
Stel je voor: Zaterdagmorgen 11.45 uur...., Je bent net een half uur wakker en besluit je inwendige organen weer eens te gaan verwennen met de plaatselijke "Haute Cuisine"
Na besteld te hebben, verschijnt er na 2 minuten al een bord op mijn tafel. (Dit is uiteraard al enige twijfel waardig...) Denk dan ongeveer het volgende in: Een bord met drooggekookte* rijst (*lees: Klont) drijvend in een mix van niet nader terug te halen vloeibare substantie verborgen onder een lading champignons....
Dit is nog niet het ergste, WANT: Sluit je ogen, en denk aan de geur van een toilet een benzinepomp langs de A2 (of elke andere willekeurige pomp..)
Dit in combinatie met bovengenoemde omschrijving hoef ik denk ik niet te vertellen wat mijn eerste reactie was toen ik een vork vol van deze meuk in mijn mond stopte!
Gelukkig was er nog een hoogtepunt, en wel deze...
We schrijven zondagmorgen 0700 uur, als ik vredig in mijn bed lig, en er plotseling een brandalarm afgaat op mijn kamer...
Ik sla drie keer op mijn GSM, in de hoop dat mijn wekker ophoudt, na drie keer realiserend dat het zondag is, en ik helemaal geen wekker gezet heb beginnen mijn oren te suizen van deze werkelijk oorverdovende geluiden.
Ik haast mij in mij kleding en loop via de nooduitgang naar buiten...
Op het zelfde moment komt een medestudent uit Groenland ook naar buiten gelopen, maar zogauw ze twee voeten over de drempel heeft gezet, sprint ze weer naar binnen....
(Wil toch wel wat zeggen, als een Groenlandse, die nog nooit de thermometer op de buitenmuur van haar huis boven 0 graden heeft zien, naar binnen gaat voor een jas)
Op dat moment realiseer ik me wat ik vergeten ben.... Juist!
Na tien ijs- en ijskoude minuten arriveert dan eindelijk de brandweer, die op hun dooie gemakkie alle tijd nemen om het alarm uit te schakelen.
Deze hele hijsa heeft uiteindelijk 20 minuten geduurt, voordat ik weer een poging kon wagen om in slaap te vallen op mijn matras met springveren!
Owhja, de menusuggestie van zondagmorgen: Gebakken Pompoen met Gefrituurde Kokosmakroon (tenminste, daar leek het op..)
Als laatste nog een bericht aan mijn held Steven Seagal: Maak aub een nieuwe film, de limited DVD box is reedschgh versleten, en de fanclub is immer groeiend hierzo!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten